Pelargonia afrykańska – właściwości wzmacniające odporność

W Afryce występuje 125 gatunków pelargonii. Jednym z nich jest pelargonium sidoides, czyli tak zwana pelargonia afrykańska. Jej liczne właściwości lecznicze sprawiają, że roślina ta bardzo bardzo często jest wykorzystywana w celach medycznych. Z kłączy i korzeni pelargonii afrykańskiej otrzymywany jest ekstrakt, który jest w UE zarejestrowany jako tradycyjny lek roślinny i wchodzi w skład wielu złożonych preparatów.

Zalety pelargonii afrykańskiej

W ekstrakcie z korzeni pelargonii afrykańskiej znajdują się bioaktywne substancje z grupy kumaryn, tanin i proantocyjanianów, które pozytywnie wpływają na układ immunologiczny i wyzwalają w organizmie naturalne mechanizmy obronne. Są bezpieczne

Niezaprzeczalnie największymi zalet pelargonii afrykańskiej są jej naturalność i bezpieczeństwo (roślina stanowi jeden z najlepiej przebadanych gatunków na świecie), a także kompleksowe działanie, które pozwala na wyleczenie zarówno objawów chorób, jak i ich przyczyn.

Właściwości ekstraktu z pelargoni afrykańskiej

Preparaty zawierające pelargonię afrykańską skuteczne są w eliminacji objawów przeziębienia i zapaleń oskrzeli, gardła czy zatok. Nadają się również do zwalczania infekcji niewymagających leczenia antybiotykiem, a także do ich zapobiegania, jako że korzystnie wpływają na układ odpornościowy. Ekstrakt ma silne właściwości przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Blokuje namnażanie się wirusów nie tylko na samym początku infekcji, ale także w jej późniejszych fazach, dzięki czemu zapobiega rozwojowi chorób.

Okazuje się również pomocny przy leczeniu zakażeń dróg oddechowych, wykazuje bowiem właściwości bakteriobójcze przeciwko bakteriom odpowiedzialnych za tego typu schorzenia. Ponadto wspomaga transport śluzowo-rzęskowy – najważniejszy mechanizm oczyszczający dróg oddechowych. Zwiększa częstotliwość ruchu rzęsek, co ułatwia usuwanie niepożądanych ciał obcych, takich jak szkodliwe drobnoustroje.

Tradycyjny lek na gruźlicę

To tradycyjna medycyna Afryki Południowej odnalazła w pelargoni afrykańskiej – poza szeregiem innych, różnorodnych zastosowań – skuteczne lekarstwo na gruźlicę. W związku z tą właśnie chorobą pelargonia afrykańska została po raz pierwszy zaprezentowana w Europie. Stało się to w XIX w. za sprawą Brytyjczyka Charlesa Henry’ego Stevensa, który sam od kilkunastu lat cierpiał na gruźlicę, nękającą ówczesne społeczeństwo.

Po tym, jak nie znalazł szans na skuteczne wyleczenie w Wielkiej Brytanii, Stevens wyjechał do Afryki, gdzie wyzdrowiał w ciągu trzech miesięcy. Tamtejszy uzdrowiciel podawał mu miksturę właśnie z korzeni pelargonium sidoides. Po powrocie do Europy, Brytyjczyk zaczął sprzedawać wyciąg z pelargonii afrykańskiej jako lek na gruźlicę. Stosowanie go w tym celu zakończyło się dopiero po odkryciu antybiotyków.

Badania naukowe, jakie przeprowadzono w XX w., wykazały działania przeciwprątkowe pelargonii, związane z jej skutecznością przeciwko gruźlicy. Dr Adrien Sechehaye, prowadzący terapie z wykorzystaniem pelargonii afrykańskiej do 1960 roku, zarejestrował 65 przypadków pacjentów wyleczonych z gruźlicy za pomocą tej rośliny. W 1970 roku, dzięki farmaceutce z Uniwersytetu w Monachium, dr Sabine Bladt, skonstatowano, że za lecznicze działanie pelargonium sidoides odpowiadają przede wszystkim kumaryny.

Digiprove sealCopyright secured by Digiprove © 2018

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *