Pelargonia afrykańska – na wzmocnienie odporności

W Afryce występuje 125 gatunków pelargonii. Jednym z nich jest pelargonium sidoides, czyli tak zwana pelargonia afrykańska. Jej liczne właściwości lecznicze sprawiają, że tę pochodzącą z Afryki Południowej roślinę bardzo często wykorzystuje się w celach medycznych. Ekstrakt, jaki otrzymuje się z jej kłączy i korzeni, jest w UE zarejestrowany jako tradycyjny lek roślinny, wchodzi również w skład wielu złożonych roślinnych preparatów.

Zalety pelargonii afrykańskiej

W ekstrakcie z korzeni pelargoniom sidoides znajdują się bioaktywne substancje z grupy kumaryn, tanin i proantocyjanianów, które pozytywnie wpływają na układ immunologiczny, wyzwalając w organizmie naturalne mechanizmy obronne.

Niezaprzeczalnie największymi zalet pelargonii afrykańskiej są jej naturalność i bezpieczeństwo (roślina stanowi jeden z najlepiej przebadanych gatunków na świecie), a także kompleksowe działanie, które pozwala na wyleczenie zarówno objawów chorób, jak i ich przyczyn.

Właściwości ekstraktu

Preparaty zawierające ów składnik skuteczne są w eliminacji objawów przeziębienia i zapaleń oskrzeli, gardła czy zatok. Nadają się również do zwalczania infekcji niewymagających leczenia antybiotykiem, a także do ich zapobiegania, jako że korzystnie wpływają na układ odpornościowy. Ekstrakt ma silne właściwości przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Blokuje namnażanie się wirusów nie tylko na samym początku infekcji, ale także w jej późniejszych fazach, dzięki czemu zapobiega rozwojowi chorób.

Okazuje się również pomocny przy leczeniu zakażeń dróg oddechowych, wykazuje bowiem właściwości bakteriobójcze przeciwko bakteriom odpowiedzialnych za tego typu schorzenia. Ponadto wspomaga transport śluzowo-rzęskowy – najważniejszy mechanizm oczyszczający dróg oddechowych. Zwiększa częstotliwość ruchu rzęsek, co ułatwia usuwanie niepożądanych ciał obcych, takich jak szkodliwe drobnoustroje.

Lek na gruźlicę

To tradycyjna medycyna Afryki Południowej odnalazła w pelargonium sidoides – poza szeregiem innych, różnorodnych zastosowań – skuteczne lekarstwo na gruźlicę. W związku z tą właśnie chorobą pelargonia afrykańska została po raz pierwszy zaprezentowana w Europie. Stało się to w XIX w. za sprawą Brytyjczyka Charlesa Henry’ego Stevensa, który sam od kilkunastu lat cierpiał na gruźlicę, nękającą ówczesne społeczeństwo.

Po tym, jak nie znalazł szans na skuteczne wyleczenie w Wielkiej Brytanii, Stevens wyjechał do Afryki, gdzie wyzdrowiał w ciągu trzech miesięcy. Tamtejszy uzdrowiciel podawał mu miksturę właśnie z korzeni pelargonium sidoides. Po powrocie do Europy, Brytyjczyk zaczął sprzedawać wyciąg z pelargonii afrykańskiej jako lek na gruźlicę. Stosowanie go w tym celu zakończyło się dopiero po odkryciu antybiotyków.

Badania naukowe, jakie przeprowadzono w XX w., wykazały działania przeciwprątkowe pelargonii, związane z jej skutecznością przeciwko gruźlicy. Dr Adrien Sechehaye, prowadzący terapie z wykorzystaniem pelargonii afrykańskiej do 1960 roku, zarejestrował 65 przypadków pacjentów wyleczonych z gruźlicy za pomocą tej rośliny. W 1970 roku, dzięki farmaceutce z Uniwersytetu w Monachium, dr Sabine Bladt, skonstatowano, że za lecznicze działanie pelargonium sidoides odpowiadają przede wszystkim kumaryny.